Sinds november heeft Wielervereniging Uden een Europees kampioen veldrijden in de gelederen! Inge van der Heijden (26) uit Schaijk is vanaf het begin van haar sportcarrière lid van de club. Speciaal voor het KNWU NK veldrijden jeugd deelt ze haar ervaringen, herinneringen en tips voor jonge crossers. Ze vertelt over haar tijd als jonge renster, haar successen en wat het veldrijden voor haar betekent.
Ik begon met fietsen toen ik zeven jaar oud was. In die tijd trainde ik bij de club, maar ik mocht nog geen wedstrijden rijden. Vanaf mijn achtste mocht dat wel. Ik heb sindsdien altijd wedstrijden gereden, ook in het veld. In het veld ben ik bij de jeugd twee keer Nederlands kampioen geworden, in categorie 5 en 6. Dat waren geweldige jaren.
Ik heb zoveel mooie momenten beleefd, vooral met mijn club. Dat waren de tijden waarin de competitie nog speels aanvoelde en niet alleen draaide om prestaties. Ik herinner me dat we na wedstrijden veel plezier hadden met het spelen rondom het parcours. Het veldrijden voelde daardoor nooit als een verplichting, maar als een hobby waar ik elke dag zin in had.
Mijn eerste titel won ik in Gasselte, waar het parcours modderig en zwaar was. Mijn tweede titel was in Moergestel, op een ijzige ondergrond. Ik weet nog dat die race ontzettend spannend was: we zaten met een groepje dicht bij elkaar tot de laatste bocht.
Ja, eigenlijk wel. We hadden allemaal een beetje verwacht dat Lucinda Brand ging winnen. Van tevoren had ik er ook niet bij stilgestaan dat ik kampioen zou kunnen worden. Ik mikte op het podium. Dat het zo uitpakte was wel superleuk. En zo zie je maar dat als je een goede dag hebt, dat er van alles kan gebeuren.
Het was een bijzondere dag. Ik was totaal niet zenuwachtig. Ik mikte wel echt op een goede start. Om snel weg te zijn. Dat ik meteen een voorsprong had en kon vasthouden was leuk maar ook wel spannend. Je moet het wel 50 minuten volhouden en dat maakt het lastig. Je hebt dan nog niet direct gewonnen. Maar als je met zo’n grote voorsprong de laatste ronde ingaat, dan kun je er ook steeds meer van genieten.
In de eerste week was er veel aandacht. Het is leuk dat je in die trui mag rijden maar het heeft mijn leven niet per se veranderd. We zijn zelf ook redelijk bescheiden en gewoon. Het leven gaat door.
In principe wel. Dit blijft altijd een mooie herinnering. Maar natuurlijk blijf ik doelen houden. Ik kijk uit naar het wereldkampioenschap in Hulst. Dat is extra bijzonder omdat het in Nederland is en dan wil natuurlijk ook weer goed zijn.
Die wereldtitel was natuurlijk ook mooi. Het is leuk dat je kunt zeggen dat je ooit wereldkampioen bent geworden. Maar als belofte kun je nooit in die regenboogtrui rijden. Als je dan een titel kunt pakken bij de elite en het hele seizoen in die speciale trui mag rijden, dan staat dat wel bovenaan.
Plezier hebben! Dat is echt het allerbelangrijkste op jonge leeftijd. Geniet van de wedstrijden, van de clubtrainingen en van het samenzijn met anderen. Maak het niet te serieus en houd het speels. En mijn tip voor de wedstrijd zelf: zie het als een hele normale wedstrijd en probeer de dingen te doen die je altijd doet. Geen gekke experimenten, gewoon doen wat werkt.
Helaas niet. We hebben een enorm druk weekend. Ik heb twee Wereldbekerwedstrijden, in Maasmechelen en Hoogerheide.
Volg onze social media
